باب چهارم در بيان نكاح واجب است تمام بندها را بگشايد ، حتى بند زير جامه ، و طشتى سرنگون گذارده در زير آن چراغى بسوزاند ، از روغن طعام ؛ و دختر بر روى زين بنشيند ، و باجى ياسمن گفته : هرگاه زين يافت نشود ، بالشى گذارد و روى آن نشيند ، و قدرى نبات بر بند ازار خود گذارد ؛ و بىبى شاه زينب آن را واجب و ديگران مستحب مىدانند ؛ و كلثوم ننه گفته كه ، هل نيز در ميان دست خود بگيرد ، و خاله جان آقا گفته كه آن نباتى كه بر بند ازار گذاشته ، در وقت بيرون آوردن ، به دست خود به دهن داماد گذارد ، كه در نظر داماد بسيار شيرين مىنمايد ، و اين قول ، خالى از قوه نيست . و ديگر چادرى كه داماد آورده در وقت عقد ، بايد بر سر عروس انداخت . و جميع علما اتفاق دارند كه هيچيك از لباس‌هاى عروس نبايد گره داشته باشد ، زيرا كه گره به كارش مىافتد ؛ و دده بزم آرا گفته :